Ik weet het nog goed, ik zat in groep 7 en het was de tijd dat je alvast een bezoekje
bracht aan een middelbare school om te kijken waar je heen wilde. Een immens groot gebouw, een hele grote hal, veel mensen en kraampjes dat was het eerste wat ik zag. Ik liep schoorvoetend achter mijn ouders aan naar binnen.
Wat vond ik dit eng. Ik verschool mij een beetje achter de rokken van mijn moeder,
het enige veilige plekje op dat moment. Terwijl mijn ouders in gesprek waren met iemand die daar werkte, hoorde ik ze ineens zeggen dat ik faalangstig was. Nog verder kroop ik in die rok , ik had geen idee wat dat was.
Was het iets ernstigs wat ik had? Was het een ziekte? Ik werd er naar van.
Het liefst vluchtte ik gelijk dat enge, grote gebouw uit.
Een paar dagen later durfde ik pas aan mijn ouders te vragen wat faalangst was. Dit is hoe ik het beleefde. Ik wist wel dat ik verlegen was, en snel rode wangen kreeg als iemand wat zei tegen mij, maar Faalangst?
De middelbare verliep dan ook redelijk, ik kreeg extra motoriek lessen, in de gymzaal
moest ik dan verschillende oefeningen doen, zodat mijn zelfvertrouwen werd vergroot.
Toch was ik er niet zomaar van af. De vakrichting werd gekozen en hoewel ik deed wat ik dacht dat mijn passie was, de faalangst kwam weer tevoorschijn tijdens mijn stages. Elke stage waren mijn leerdoelen steevast: meer zelfvertrouwen, meer initiatief tonen. Op den duur werd ik er zelfs een beetje boos om, ik deed toch mijn best.
Op het moment dat het er uit moest komen, kwam het niet. Op andere momenten kon ik het perfect, maar zat er druk achter, of stond er iemand op mijn vingers te kijken, dan lukte het net niet. Veel hulp was er in die tijd niet, of er werd gedacht dat het wel overging.
De faalangst bleef eigenlijk een rode draad door mijn leven, vaak bij nieuwe dingen kwam het weer terug. Toch kwam er bij elke tegenslag ook weer iets positiefs uit en had ik een kleine overwinning.
Inmiddels heel wat levenservaring en een opleiding tot faalangst reductie trainer rijker en ben ik van mening dat faalangst echt aangepakt kan worden, als je maar begint bij de kern.
Komt dit verhaal overeen met dat van jouw kind? En wil je er wat mee doen?
Neem dan contact op en ik help je graag verder!
Ik Faal en ik leer
Ik sta op en probeer
Ik straal en ik zucht
Ik vlucht
In de wirwar van emoties
En ik zie
Een mens, een mens van vlees en bloed
Je doet het goed
Ik faal en ik leer
Ik probeer en strek mijn armen uit
In de lucht
En ik zucht
En ik weet het is goed
Ik straal
En ik moet
Niets…
