Wanneer vraag je nou hulp?

Een veel gehoorde term in de opvoeding is “Het is een fase”! En ja het klopt want als kind ga je ook stap voor stap door bepaalde fases heen. De een iets sneller/makkelijker dan de ander, ieder op zijn eigen tempo. En dat mag ook. Als ouder zijnde ga je ook mee in die fases. Maar wat nou als die fase toch ineens wel heel erg lang duurt? Dat jij als ouder al lang voelt dat er iets niet klopt? Maar je net niet de zere vinger er op kan leggen? Neem 1 ding van mij aan, je moeder/vader gevoel klopt altijd. Maar goed ook al weet je dat onbewust wel, wat moet je er dan mee? Je wilt ook niet al je frustraties delen met iedereen. Maar toch moet je er wat mee. Ook wij als ouder zijnde kwamen op zo’n punt met onze jongste zoon. Overal hadden we strijd om, bij elke vraag was het steevast NEE. Hij wilde niet dat ik weg ging en hing letterlijk aan mijn benen toen ik op een avond de deur uit moest. Dat was ik niet van hem gewend, normaal gesproken het vrolijkste jochie wat ik ken. Ondertussen was ik al met de kindercoach opleiding bezig, dus dacht ik, ik zal dat varkentje wel eens wassen zoals ze dan zeggen. MIS! Hij nam het niet aan, mijn altijd vrolijke zoon met zijn sterke wil. Ai, wat nu? Toegeven dat wij misschien toch ook hulp nodig hadden? We keken het nog wel even aan, die fase zal vast zo weer voorbij zijn. Maar het ging niet voorbij, de strijd werd zelfs erger elke dag. Dat wilde ik niet meer en ben ik toch op zoek gegaan naar een kindercoach. Als snel had ik via internet er eentje gevonden. En daar kwam ook mijn eerste stap. Contact leggen met de kindercoach, doodeng. Maar ik wist dat ik het moest doen voor onze zoon. En zo werd de eerste afspraak gepland, weer doodeng, maar de volgende stap was gezet. En na de eerste sessie had ik een vrolijk jongetje die het geweldig vond bij de kindercoach. Natuurlijk waren we er nog niet, maar het was een positief begin. En een aantal sessies later zag ik mijn kind weer terug . Het vrolijke jochie met zijn sterke wil, ging steeds minder in de weerstand en kon weer lekker lachen. Ook wij als ouder veranderden met hulp van de coach onze blik op bepaalde situaties. Wat een verademing, wat een verschil! En zo ontzettend blij dat wij deze stap genomen hadden. Ook wij als ouders gingen stap voor stap door de fases heen en leerde dat het niet erg is om hulp van buitenaf te krijgen. Sterker nog ons fundament staat nu veel steviger, en ons manneke kan hier op verder bouwen in de toekomst! Prachtig toch? Dat wil je toch voor je kind? Ongeacht wat het je kost? Dit is zoveel meer waard! Inmiddels is onze zoon een jaartje ouder en zie ik een enthousiast gedreven jongetje wat volop in ontwikkeling is, mede dankzij de Kindercoach!

Mocht je nou na het lezen van deze blog toch ook het gevoel hebben wel hulp te kunnen gebruiken? Schroom dan niet, maar neem contact met mij op. We kunnen er eerst vrijblijvend eens over praten zonder dat je ergens aan vast zit. Voel je welkom!